TRAVEL | Mijn reis naar Peru (Deel 3)

mood42day - peruDe trekking in Peru:
Choquequirao to Machu Picchu Trekking

mood42day - peru  mood42day - peru
Dag 1: Sacred
 Valley

De eerste dag gingen we nog niet beginnen aan de trekking, maar de Sacred Valley tour doen. Meteen maar een beetje in het ritme komen, want we vertrokken om 7u s ochtends (later viel dit nog mee tov 04:30u opstaan). De Sacred Valley tour is echt een aanrader! Je kan het makkelijk in 1 dag vanuit Cusco doen. We startte die ochtend met een uitzicht over heel Cusco. Daarna bezochten we een project van G-adventures. Dit project zorgt ervoor dat deze community op een goede manier kan leven. Dat de vrouwen en mannen beiden kunnen werken en ook wat verdienen aan de toeristen. Hier verkopen ze namelijk allemaal hele mooie producten die ze zelf hebben geweven. Van mutsen tot sjaals tot onderzetters. Heel erg leuk en onwijs fotogenieke mensen!
Toen zijn we naar Pisac gereden. Hier ligt een archeologische Inka side. Heel erg cool om te zien en onze gids (Victor,  die de hele trekking met ons mee ging) vertelde ons van alles over deze Inka side. Heel interessant!
Vervolgens gingen we lunchen in een ander project van G-adventures. Deze locals is geleerd hoe ze een restaurant moeten runnen en hier komen alle groepen van G-adventures. En wauw wat een lekker eten! Een volledige 3 gangen lunch. Dat doen ze goed!
Als laatste zijn we naar Ollemtaytombo gegaan en dit is nog een andere Inka side. Ook zat hier weer Victor’s ‘history time’ aan vast. De Inka’s waren echt heel slim en wat een mooi geloof!
Hierna zijn we weer teruggereden naar Cusco, het was al weer avond toen we aankwamen. Nog even de laatste dingen kopen, ergens wat eten en daarna hup het bed in, want morgen ochtend zou nog vroeger zijn!

mood42day - peru  mood42day - peru
Dag 1: Het begin

Start – Cacaora
Capuliyac pass 3000m
Camp – Chikiska 1900m

Wekker om 04:30u en vertrek om 06:00u. Deze tijden bleken tijdens de trekking meer dan normaal te zijn, maar ik moet toegeven dat ik best zenuwachtig was voor de trekking en de eerste nachten niet zo goed kon slapen. Dan is dit wel echt vroeg, maar gedurende de trekking werd dit beter!
We moesten eerst rijden naar Cacaora en na de lunch zijn we vanuit daar vertrokken. De eerste wandeling was prima, niet heel zwaar en het enige wat ik in mijn reisdagboek heb opgeschreven was: Het eten is lekker, de camping heel primitief en ik hoop dat ik beter slaap dan vannacht… haha oke, klinkt enthousiast! Elke middag hebben we rond 17u tea time met popcorn en warme choco. Daarna gaan we om 19u eten! Elke avond, keer op keer, weer een heerlijk 3 gangen menu! Respect voor de koks en de voorbereidingen, want alles moest op de muilezels mee en dat voor 8 dagen!

  mood42day - peru  mood42day - peru
Dag 2: De eerste grote klim

Start – Chikiska 1900m
Bridge down to 1500m
Camp – Choquequirao 3000m

Vandaag weer zelfde tijden, 04:30u opstaan en 06:00u vertrek. Na de Coca thee waarmee we elke ochtend wakker gemaakt werden, alle spullen weer in je ‘dufflebag’ proppen en hup aan het ontbijt. De eerste dag dat we een hele grote klim gingen maken. Eerst een uur naar beneden wandelen en daarna maar liefst vier uur omhoog klimmen (in de mist). Dit ging veel makkelijker dan ik had gedacht. Ik heb nog nooit zo lang achter elkaar zoveel gezweet. Ik had geen idee hoe lang ik dit vol zou houden, hoe mijn gedachtes zouden gaan, maar dit viel mij alles mee. Ik schreef in mijn dagboek: Vandaag was leuk! Het was zwaar, maar ik heb geen moment gedacht: ik wil niet meer.
Vervolgens moesten we na de top nog anderhalf uur wandelen en daarmee kwamen we rond de middag op de camping aan. Het leek al heel snel normaal, maar het ene verbijsterende uitzicht na het andere kwam voorbij. Af en toe moest ik mijzelf echt even dwingen dit goed op te slaan en even een fotootje te maken in mijn gedachten.

mood42day - peru  mood42day - peru
Dag 3: Machu Picchu 2.0

Start – Choquequirao 3000m
Choquequirao pass 3300m
Camp – Pichaunuysc 2400m

Vandaag zijn we via Choquequirao naar de Inca side (!!!) gelopen waar we gingen overnachten. Het was eerst best mistig, maar daarna klaarde het gelukkig op. Choquequirao is eigenlijk net zoals Machu Picchu, alleen is er nog een minder groot deel ontdekt en is het veel lastiger bereikbaar. Daarom is dit lang niet zo bekend en toeristisch (lees: 2 andere mensen) als de Machu Picchu. De koks hadden de lunch meegenomen, zodat we konden lunchen tussen de ruïnes van Choquequirao, heel bijzonder! Maar toen we in het kamp aankwamen… dat sloeg echt alles. We kampeerden op een oude Inca side met een mega fantastisch uitzicht. Er was geen wc en alleen wat stromend water (bijna overal zo trouwens), maar wat was dit geweldig! Die nacht hoorden we de muilezels balken en hoorde we de crew met lichten op onderzoek uit gaan. Er leven namelijk Puma’s in dit gebied. Je ziet ze zelden, maar ze zijn er wel. Het bleek dat er een Puma heel dicht bij de muilezels was en dat de beesten alarm geslagen hadden. Beter dat ik dit pas de volgende ochtend hoorde…

mood42day - peru  mood42day - peru
Dag 4: The fantastic four

 Start – Pichaunuysc 2400m
Down to the white river 1600m
Camp – Maizal 3200m

Vandaag was weer een klim van vier uur. Eerst een groot stuk afdalen en daarna weer een heel eind om hoog. Samen met de drie Canadezen hadden we de fantastic four gevormd. We liepen tot nu toe alles samen en hadden hetzelfde tempo. Heel gezellig ook nog eens, want door lekker te kletsen (en helemaal buiten adem zijn) gaat het wandelen ook makkelijker en leuker. We kwamen weer als eerste aan in het kamp en hadden een relaxte middag met een heerlijke tea time!

mood42day - peru  mood42day - peru
Dag 5: Ik heb zuurstof nodig

Start – Maizal 3200m
Victoria Pass 4100m
Camp – Yanama 3600m

Vandaag gingen we echt hoog! We waren met z’n vieren weer snel op de top, maar hoe langer je daar blijft hoe meer last je krijgt van de hoogte. Beter had ik dus wat lager gewacht dan boven op de pass. Tuurlijk moesten wij op de foto met de fantastic four en wel in deze pose. Duh, waarom ook niet?! Eenmaal in het kamp aangekomen ging het niet heel erg goed. Ik had zo’n enorme hoofdpijn. Voor de rest had ik van de hoogte geen probleem, alleen de welbekende hoofdpijn. Wel last dus, maar ik kon dit niet goed hebben. Je kan je gewoon niet voorstellen dat iets wat je niet ziet, er niet anders uit ziet, je zo naar kan laten voelen. Maar toch moest ik natuurlijk accepteren en vooral niet van in paniek raken.
Ik heb hier in het kamp extra zuurstof voor gekregen (ik voelde me net een patient die onder narcose moest, zo fijn dat de gids ook nog lachend foto’s ging maken) en gelukkig had iemand hoogteziekte pillen mee. Hierdoor kon ik die avond en volgende dag (waar we naar een nog hogere pass gingen klimmen) enig sinds functioneren!

mood42day - peru  mood42day - peru
Dag 6: Hoog(s)te punt

Start – Yanama 3600m
Highest pass 4600m
Camp – Totora 3500m

Vandaag was voor mij de zwaarste dag ivm de hoogte. De omgeving was super bijzonder. Het hele landschap veranderde met de meters die we hoger gingen. Wat een fijn gevoel toen we het hoogste punt hadden bereikt! We waren weer als eerste en ook dat voelde goed! Zoals een van de Aussies zei: ‘Altitude is a fucking bitch!’ De uitspraak van de trekking en zo waar!
Toen we in het kamp aankwamen hebben we meteen lekker Sublime chocolade ingeslagen (er waren soms kleine winkeltjes waar de Cavia’s ook rond renden. Die eten ze :(). Helemaal vergeten te vertellen, maar we aten zo ongeveer 3 van deze repen op een dag. Daarnaast aten we ook 2x per dag warm (lunch en diner) en nog ben ik afgevallen. Bizar hoeveel je kan eten als je de hele dag beweegt. Ik vond het heerlijk (jammer dat dit niet voor altijd kan).

mood42day - peru  mood42day - peru
Dag 7: Hotsprings, ‘Shithead’ & Inca Tequila

Start – Totora 3500m
Camp – Santa Teressa 1500m

Vandaag was alleen maar naar beneden wandelen. Dit leek heel makkelijk, het ging ook heel makkelijk, maar dit was wel de langste wandeling in km’s. Onderweg kwamen we allemaal lieve dieren tegen. Ezels, kippen die je kon optillen, kittens en nog veel meer! Eenmaal aangekomen bij de plek waar we zouden gaan lunchen hielden onze benen er mee op. Alsof ze wisten dat we geen lange afstanden meer hoefde te lopen. Na de lunch strompelden we naar het winkeltje en kochten we ipv de Sublime chocolade Sublime ijs! Zo intens lekker!
Deze avond was de laatste avond met de crew en dat hebben zij en wij geweten. Gedurende de trekking hebben we elke middag gekaart. Ik heb de de gids, de Aussies en de Canadezen leren pesten en wij hebben van de gids ‘Shithead’ leren spelen. Een super leuk kaartspel! Ook de crew wist hoe dit kaartspel ging. Dus na het eten werd er heel veel Inka Tequila gehaald, die geshot moest worden als je verloor. Daarnaast kwamen de Baco’s aan onze tafel met een tempo waar je U tegen zegt. Half dronken en laat (wauw het was een keer 23:00u) gingen we de tenten in en konden we eindelijk een keer uitslapen!

mood42day - peru  mood42day - peru
Dag 8: Uitslapen en treinen

Santa Teressa 1500m
Aguas caliente 2000m

Uitslapen, wat was dat ook al weer (wakker om 06:00u)? Dat konden we allemaal niet meer, maar ontbijt kregen we pas vanaf 09:00u. ‘Shithead’ werd er de hele ochtend gespeeld met pringles als pre-ontbijt. Wat een feest! Het laatste ontbijt was heerlijk en de laatste lunch ook! Liefde voor de koks (OMG de quinoa pannenkoeken wil ik elke dag wel)!
Met wandelen waren we allemaal wel klaar (onze benen (vooral kuiten) overigens ook), dus we gingen lekker met een busje en de trein.
Aangekomen in Aguas caliente (het dorpje waarvan uit je naar de Machu Picchu gaat) was er een stroomstoring. Geen stromend water, geen licht en geen geld pinnen. Gelukkig duurde dit maar een aantal uren en konden we tegen etenstijd wel weer pinnen.

mood42day - peru  mood42day - peru
Dag 9: Machu Picchu

Aguas caliente 2000m
Machu Picchu 2400m

Vandaag was DE dag! We gingen naar Machu Picchu. We stonden super vroeg op (voor ons inmiddels normaal) om een van de eerste bussen te nemen naar Machu Picchu. Wat was het gek om daar zomaar te staan. Je leeft er toch een hele trekking naar toe en daar sta je dan. WAUW! Gelukkig was het nu nog niet zo druk (later werd het file lopen) en het weer was helder. Wat een geluk hebben we met alles gehad! Van 06:00u tot 10:00u hadden we een guided tour door onze lieve gids en daarna hadden we zelf nog tijd om rond te lopen. We zijn overal geweest. Van de Inca brug tot aan de sungate. Daarna konden we wanneer we maar wilde richting het dorpje terug voor de laatste lunch. Heerlijk was het eten en daarna hoppa weer de trein in en daarna de auto in, terug naar Cusco.
Eenmaal weer aangekomen in Cusco, hadden we ook weer voor het eerste wifi. Wauw overspannen werd ik van mijn telefoon. Zoveel whatsappjes, zoveel mailtjes, allemaal heel lief bedoelt, maar na 10 dagen helemaal geen mobiel/bellen/smsen etc was dit even een overload. Alleen even mijn ouders laten weten dat ik nog leef (waar het onderhand midden in de nacht is) en daarna lekker met z’n allen voor het laatst uit eten. De gids, zijn vrouw en kindjes gingen allemaal mee. We hadden zoveel over ze gehoord dat we ze ook graag in het echt wilde zien!
Het afscheid was zo raar! De helft van de mensen zou ik de volgende dag nog zien, maar anderen vlogen ook al weer vroeg die volgende dag. Wat een lieve mensen allemaal! Onwijs leuk iedereen te leren kennen en we hebben (nu nog steeds) regelmatig contact!

mood42day - peru  mood42day - peru
Dag 10: Cusco en naar huis

Deze ochtend had ik nog even om de laatste dingen/souvenirs/cadeautjes te kopen in Cusco. Ik had afgesproken met de Canadees en de twee Aussies die nog in Cusco waren te gaan lunchen als afscheid. Heerlijke laatste lunch gehad en hup daarna naar het vliegveld. Eenmaal hier aangekomen bleek door het slechte weer in Lima (wij hebben hier niets van gemerkt) mijn vliegtuig vertraagd te zijn. Ik moest maar naar de gate gaan en dan zou ik wel meer horen. Nou, het was maar goed dat ik hier twee uur van te voren was, want mijn vliegtuig zou om 15:40u vertrekken en nu vertrok mijn vliegtuig opeens al om 15:00u. Het was dat ik de meneer bij de incheckbalie even vroeg of ik het volgende vliegtuig moest hebben, dat ik in het juiste vliegtuig terecht ben gekomen. Gelukkig op tijd op Lima en vanaf daar rechtstreeks naar Amsterdam.

Wat een beleving was dit. Het voel als ik er achteraf aan terug denk aan de ene kant heel normaal, maar aan de andere kant voelt het alsof ik het niet allemaal zelf heb gedaan/heb meegemaakt. Ook vond ik het heerlijk om voor zo lange tijd niet mobiel bereikbaar te zijn! Al met al iets om nooit te vergeten en niet uit te leggen hoe bijzonder dit alles was. DUS! Ga vooral zelf naar dit prachtige land op reis en ervaar zelf hoe de sfeer, de mensen, de natuur en de cultuur is. Je komt altijd tijd en ogen te kort!

Tot ziens Peru! <3

Follow & like mood42day

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *